poezja

powrót

dżwięk przekręcanego klucza

mam w sobie za dużo powietrza
na granicy żołądka miało mnie zbyt wielu mężczyzn

wciąż czuję jak wdzierali się tutaj
z całą nachalną męskością popołudni bez łez i deszczu
ich duszna agresja nie była podniecająca

panie subtelniej palec po palcu
przynosiły ze sobą zawsze za długie czekanie
za mało cierpliwości
w końcu cichy gwałt szeptem

niezależnie od płci zostawali za długo
pełni drobiazgów szczoteczek do zębów
ze strasznymi oczami wpatrzonymi w małe domowe zbrodnie dresów i klapek

lubiłam tylko że odchodzili bez pożegnań
głos swobodnie odbijał się od ścian
a ja pojedyncza modliłam się
o hymen bez śladów stóp
by choć raz pozostać dziewicą

poprzedni: ***(jestem łatwa jak chleb)

następny: ***(próbuję...)