poezja

powrót

Kinesis

nie ma to jak się czasem
pożegnać
trzasnąć sobie zamkniętymi w biegu drzwiami

chwilę pomilczeć kiedy się znajdzie
kolczyk w zgięciu kanapy
własny palec na ustach

konto powiązań emocjonalnych
najlepiej zerować wiosną
powietrze o ostrym zapachu
doskonale tnie nitki

zdejmie się już ten sweter
bo i tak przecież drapał
samotnie wyjdzie na balkon

będzie znów można się rozsmakować w dymie

poprzedni: pornografia

następny: dawno odroczone rozgrzeszenie