poezja

***(nie wierzę)

nie wierzę by istniała dla nas inna droga
jesteśmy miejscem do którego się odchodzi
i końcem
wydarzającym się od nowa
tak długo
że już nie boli

jesteśmy jak dwa miasta zamarłe
jak wyludniona ławka
tak bardzo jesteśmy miejscem

dajemy sobie czasy żale przestrzenie
odwracamy głowy
burzymy budynki
wyrywamy deski

kiedy się budzisz jestem cichą
smutną konieczną
oblubienicą