poezja

powrót

ona nie lubi płakać

dałabym ci w policzek
za to że tylko chciałbyś
odwrócić tę poszewkę
jak co dzień na drugą stronę

wiedziałabym że nawet bladość
może być utajona
że strach być może jak sekret

może nie czułabym
tego drżenia w tył głowy
moje ręce nie bałyby się
a ciało nie udawało
śmiertelnie złośliwej grypy

byłabym tylko córką
albo poddała się
wcześniej (na etapie zygoty)

***
teraz jest już (tylko) minutę
za późno
ten pociąg odjechał

a ja jestem kobietą
nie potrafię już
się uronić

poprzedni: ***(nie wierzę)

następny: Dama z gronostajem